Carrièregericht. Wie? Ik?

Door Careerwise op 9 augustus 2010

Annemarie Appelman

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het eigenlijk wel erg grappig vind dat juist ik gevraagd word om op Careerwise te bloggen. Ik vind mezelf namelijk helemaal niet carrièregericht. Sterker nog, het interesseert me echt helemaal niet welk functietiteltje er op mijn takenpakket wordt geplakt.

feed-childeren-not-egos

Ik heb ook geen uitgestippeld plan voor ogen hoe mijn carrière zich idealiter zou moeten gaan vormen. Expres niet. Ik denk namelijk dat als je daarop focust je de kansen die zich aandienen in een ander licht ziet en misschien eerder links zou laten liggen.

Ik ben dus misschien niet carrièregericht, maar ambitieus ben ik daarentegen wel. Ik wil namelijk altijd overal het meeste uit halen. Ik ben ambitieus in dat ik mijn steentje bij wil dragen aan de maatschappij. En dat heeft dan eigenlijk vanzelf een positief effect op je carrière. Althans, zo denk ik. Als je iets met passie doet, dan valt dat op, dan blink je uit in wat je doet en zal je je eerder verder ontwikkelen binnen de organisatie waar je werkt.

Keuzes

Ik merk dat veel jonge mensen om mij heen ontevreden zijn in hun werk. Ze werken puur om hun inkomen veilig te stellen. Zo zijn ze uiteraard niet gestart bij hun nieuwe werkgever, maar toch zijn ze nu wel op dat punt. Ze worden niet meer blij van het werk dat ze doen. Ze durven alleen niet de stap te nemen om hun baan op te zeggen en zich vol te storten op waar ze blij van worden. Want ergens weten ze dat wel namelijk. Ergens diep van binnen weten ze namelijk echt wel waar ze blij van worden. Je moet het alleen durven toegeven.

Als je alle verwachtingen van anderen en vooral die van jezelf van je af gooit, dan hou je over waar je hart ligt. Dan kan het best zijn dat je eigenlijk de verkeerde opleiding hebt gekozen, of blij wordt van iets heel eenvoudigs zonder ingewikkelde functietitels. Who cares!?

Volg je hart

Mijn advies is dan ook, blijf niet hangen in oordelen over wat je zou moeten doen. Ga voor het werk waar je hart ligt, waar je blij van wordt. En als je dat niet zeker weet, loop dan desnoods eerst een tijdje stage naast een ander baantje om te ontdekken of het echt wel zo leuk is als je denkt. Of doe vrijwilligerswerk om te kijken of die ene branche nou echt is wat je ervan had verwacht. Grijp gewoon alle kansen aan om uit te proberen waar je nou echt blij van wordt.

Jump! by Jose Antonio Blaya Garcia on Flickr

Als jij gaat doen waar je hart ligt dan ga je daar ongelofelijk goed in zijn en heel veel plezier in hebben. Daar gaat het om. Carrière is dus niet iets om na te streven, het is iets wat vanzelf komt als je je hart volgt.

Afbeeldingen van Foghorn en Jose Antonio Blaya Garcia

Annemarie Appelman is 27 jaar. Haar zoektocht naar een baan op de traditionele manier wierp geen vruchten af. Ze koos ervoor zichzelf in de markt te zetten via social media; blogs, linkedin, facebook en twitter. Haar ervaringen kun je de komende weken lezen op careerwise.nl.

Vergelijkbare artikelen

Reageer

Iedereen heeft een mening! Reageer op dit bericht.





  1. Jos Kesseleer  10 augustus 2010 10:32

    Leuk stuk Annemarie!
    Ik ben het alleen met je laatste zin niet helemaal eens. En je spreekt jezelf daarin ook tegen. Want als je onder carriere iets verstaat dat je blij maakt, mag je hier gerust naar streven!

    En daarnaast denk ik ook dat je er veel van zelf in de hand hebt. Een carriere begint bij zelf, daar kun je in sturen en komt volgens mij niet vanzelf…

    Lees ook dit artikel eens over carriere maken: http://www.isbw.nl/hoofd_carriere/
    en bepaal ook jouw carrieretype op http://www.isbw.nl/win

    Succes en have fun!

  2. Annemarie Appelman  15 augustus 2010 12:36

    Dag Jos,

    ik denk dat wij het niet eens gaan worden.:-)

    Juist mijn laatste zin is de kern van mijn visie op carriere maken. Ik heb het over prioriteiten stelen. Eerst ga je uitzoeken waar je hart ligt en dan ga je dat zo leuk vinden en zo hard voor werken dat je carriere daar een logisch gevolg van is.

    Het moet niet andersom zijn, want dan werkt het niet. Dan ben je keihard aan het werk om vervolgens op je veertigste op het punt te komen dat je denkt “Is dit wel echt wat ik wil?”.

    Anyways, let’s agree to disagree! ;-)

    Maar ik doe het in ieder geval op deze manier.

    Groetjes,

    Annemarie

  3. Dennis  17 augustus 2010 07:45

    Hoi Annemarie,

    Helemaal met je eens! Leuk stuk en knap dat je het zo gedaan hebt. Niet veel mensen doen en kunnen dat. Je wordt ook zo klaargestoomd voor werken dat je vergeet dat je zelf een keuze hebt. Ik ben hard aan het werk om precies te doen wat jij ook doet. En inderdaad het heeft lef nodig om dat direct te doen. Helemaal omdat ik niet alleen met mijzelf, maar ook met drie kleine kinderen te maken heb.

    Maar zelfs dan er is altijd een weg.

    Super!

    Dennis
    Twitter: @dennis_rijkers
    Bedrijf: Lifebrander BV