Opera en de link naar Consultancy?

paul-jaspers

paul-jaspers

Paul Jaspers (26) studeerde International Business aan de Universiteit Maastricht en werkte als Corporate Trainee bij pensioenbedrijf APG. Nu werkt hij sinds kort bij Capgemini als consultant. Een nieuwe stap dus.

In the Beginning…

Een kleine maand geleden bezocht ik een nieuw opera stuk in mijn nieuwe woonplaats Utrecht. Het stuk heet: “In the Beginning, The Opera” en is gecomponeerd door een kennis van mij. Het verhaal is in principe het scheppingsverhaal in een modern jasje, waarbij een paradox ontstaat tussen goed en kwaad, veranderende personages en het belang van open-minded zijn.

Het was de première van een stuk waar een tiental personen meer dan twee jaar hard aan hadden gewerkt. En er hing een spanning die tijdens het gehele optreden te voelen was. Ik als relatieve buitenstaander, tussen de vrienden en familie van de acteurs en het orkest, kon de nervositeit van de anderen slechts schatten.

Ik kon mij hier moeilijk een voorstelling van maken, totdat ik plotseling de situatie op mijn eigen werk begon te betrekken, ik zag een link tussen opera en consultancy.

Samenwerken

De acteurs op het podium hadden elk hun eigen rol, en eenieder had af en toe haar of zijn eigen solo. Elke acteur probeerde in deze intervallen zijn/haar rol en talenten zo goed als mogelijk naar voren te brengen, om zo het publiek mee te nemen in het verhaal. Elke acteur/actrice had zo de verantwoordelijkheid om het beste uit zichzelf te halen. Maar bovenal lag de verantwoordelijkheid van de acteurs om het beste uit het optreden te halen. Er was geen sprake van competitie tussen de acteurs maar van coöperatie.

Goede consultants zouden hetzelfde moeten nastreven. Samenwerking in een projectgroep om zo elk talent en elke rol optimaal te benutten om op die manier een succesvol project te realiseren voor de klant. Vervang in de vorige zin ‘consultants en projectgroep’ voor ‘acteurs en de cast’, en vervolgens ‘project en klant’ in ‘voorstelling en publiek’ en je ziet de overeenkomsten…

paul-jaspers-capgemini-collegas

Capgemini collega’s en ik na de afronding van een groepsopdracht waarbij samenwerking cruciaal was

Vrijheid, gelijkheid en broederschap

Kort daarop stuurde een goede vriend van mij een video door welke o.a. ging over samenwerking in onze huidige samenleving, of eerder gezegd een tekort daar aan. Het is onderdeel van een driedelige documentaire. Ik raad iedereen aan om deze te bekijken.

Op een gegeven moment in de documentaire bespreken ze het onderwerp van de vrije markt economie en de beginselen van het kapitalisme: “Personen die het eigen individuele belang nastreven handelen automatisch ook in het belang van de maatschappij.” (Adam Smith, 1776). In principe komt dit erop neer dat je in een samenleving leeft waarin concurrentie en competitie een gegeven zijn, waarbij andere individuen als rivalen moeten worden gezien en dus gewantrouwd.

Ik werd in het bijzonder geraakt door de volgende uitspraak: “Succes is een keuze…” maar als succes een keuze is, dan is per definitie volgens dezelfde analogie “mislukking ook een keuze…”.

Wij zijn gaan leven in een maatschappij waar individualisme, concurrentie en onderscheidenheid voorop staan. In zo’n samenleving is weinig ruimte voor het groepsgevoel, samenwerking of saamhorigheid.

Belangrijk is om tijdens je carrière het ideaal van samenwerking na te streven, terwijl je rekening houdt met een omgeving van competitie. Helaas zo anders dan op een podium…

“All the world’s a stage, and all the men and women merely players” (Shakespeare, 1623).

Competitie, stress en ‘locus of control’…

Vorige week sprak ik een andere goede vriend van mij. Hij werkt al een tijdje bij een ander consultancy kantoor, ik spar graag met hem over ‘ons’ beroep. Al snel kwamen we op het onderwerp van presteren, competitie en onderscheidend zijn ten opzichte van je collega’s. Bij Capgemini merk ik dit gedrag gelukkig niet zo, maar begreep dat bij zijn bedrijf dit wel vaker voorkwam.

Deze arbeidscultuur creëert een hoop stress maar daarnaast ook een omgeving waar vijandigheid, achterdocht en wantrouwen domineren. Dit is een onderwerp waar ik veel van af weet, dit was namelijk een onderdeel van mijn scriptie.

Je persoonlijkheid en je gevoel van controle (locus of control) zijn een belangrijke factor hoe je omgaat met deze omstandigheden. Tijdens mijn onderzoek kwam ik tot verrassende en tegenstellende ontdekkingen hoe deze relatie vervolgens verloopt…

Voor mensen die inderdaad bovengemiddeld presteren, of goed dit spel kunnen of willen spelen is deze cultuur misschien (tot zekere hoogte) wel ondersteunend aan hun carrière. Maar de vraag die ik mijzelf dan stel is of je dit er wel voor over zou moeten hebben. Persoonlijk vind ik het belangrijk om collega’s te hebben welke ik kan vertrouwen en waar ik fijn mee kan samenwerken en visa versa, om samen een goed resultaat neer te zetten.

De appel is zo aanlokkelijk

Uiteindelijk eten Adam en Eva van de verboden appel, het fruit van de boom van kennis over goed en kwaad. Ze worden verstoten uit het paradijs, en zijn gedoemd om het beste te maken van de nieuwe situatie en van elkaar.
Achteraf pas beseffen ze dat dit niet de juiste keuze was, maar het is te laat.

Vaak worden we gedreven om voor de korte termijn winsten te gaan terwijl we het lange termijn belang uit het oog verliezen, de appel tegenover het paradijs. Of we kiezen voor onszelf en ons egoïsme, het verraad tegenover de schepper.

Bedenk, tijdens je carrière ben je afhankelijk van anderen, en anderen van jou. Wil je dus vooruitkomen en jezelf elke morgen recht in de spiegel kunnen aankijken vergeet dan niet het belang van samenwerking en vertrouwen…

Dan valt het doek…

Uiteindelijk werden de acteurs, het orkest, de componiste en de regisseur overweldigd met een oorverdovend applaus voor hun totaalresultaat. Hun samenwerking werd beloond, en de spanning en stress die de hele avond in de avond hing, verdween in een oogopslag. Wat een heerlijk gevoel!


Er zijn nog geen reacties

Voeg jouw reactie toe