Het gaat nu echt lopen

aAnnemarie Appelman

Op 1 juli lanceerde Annemarie Appelman haar website. Op zoek naar een baan, binnen 60 dagen. Social Media en personal branding zijn haar keywords. Ze heeft momentum. Bedrijven zien haar staan, nodigen haar uit voor een sollicitatiegesprek. Media nemen contact op voor interviews.

Solliciteren via Social Media

Het idee is uit frustratie geboren. Via de normale vacaturetrajecten worden functies die ik leuk vind, door minstens 200 mensen aangeschreven. Helemaal nu. Voordat je daar überhaupt opvalt en wordt uitgenodigd voor een gesprek, moet je al zo’n geluksfactor en een perfecte match met het bedrijfsprofiel hebben. Dat is naar mijn mening bijna niet te doen. Het werkt bovendien in mijn nadeel dat mijn CV qua werkervaring en opleiding best breed is. Niet specifiek genoeg. Kortom ik werd de hele tijd afgewezen.

Ik heb een goed netwerk om mij heen van mensen die veel online actief zijn. We gingen brainstormen. Wat moet anders, waarom lukt het niet? Een vriend opperde om iets positiefs van mijn zoektocht te maken. Een site te bouwen. Inclusief alle afwijzingen. Niet in de trant van ‘goh ik ben weer afgewezen’, maar als sponsor van de website. Zonder hen was de website er immers nooit geweest.

Annemarie Appelman

Plan de campagne

Twee maanden geleden ben ik begonnen met het project. Idee uitwerken, vormgeven, site bouwen. Allerbelangrijkst was het personal branding gedeelte. Ik heb een groep aangemaakt op linkedin, een facebook pagina. Alle mensen in mijn netwerk uitgenodigd, iedereen gemaild. Vragen of ze in hun eigen netwerk konden kijken, wat ze van het idee vonden. Alles wel op een integere manier. Ik wil niet pushy overkomen, dat wordt irritant en dan loop je jouw doel voorbij.

Ik heb ook een persbericht verstuurd. Daar is tot nu toe een interview met Intermediair uitgekomen. Via twitter vervolgens een interview met Yes Magazine voor een artikel over personal branding. Het gaat allemaal via via. En nu met careerwise.nl. Heel spannend, het gaat echt lopen nu.

Eerste reacties

De eerste reacties zijn grotendeels heel positief. Mensen vinden het leuk dat ik het op een andere manier benader. Mezelf probeer te onderscheiden van de rest. Ze willen me een hart onder de riem steken. Geven aan dat ze hun oren en ogen openhouden. Sommigen mailen concreet met vacatures of leads naar bedrijven die ze kennen.

Maar ik ontvang ook opbouwende kritiek. Bijvoorbeeld van loopbaan coaches. Tips voor mijn CV, dat ik anders moet formuleren en vooral concreter moet zijn in wat ik wil en zoek. Dat is inderdaad noodzakelijk, maar ik vind dat best lastig. De functies die ik vervuld heb, waren breed. Vielen onder meerdere noemers. Dat maakt het moeilijk om te zeggen welke functie ik precies wil, zonder dat ik iets uitsluit.

Ik heb ook kritiek ontvangen waar ik weinig mee kan. Snappen ze mijn keuze niet om mijn afwijzingen online te zetten. “Waarom zou ik iemand aannemen die al 29 keer is afgewezen?” Zij vinden dat ik de focus moet leggen op ambitie. Ik vind dat ik ook mijn ambities laat zien, maar ik wil tegelijkertijd transparant zijn. Ik ben echt niet de enige die her en der word afgewezen, maar ik verzwijg het niet. Ik doe er wat positiefs mee.

Van de ‘sponsors’ heb ik trouwens nog niet gehad. Een aantal heb ik ingelicht, misschien heeft de rest het nog niet gezien. Als je als bedrijf nog niet op die manier online actief bent, kun je het volledig missen. Daarnaast, waarom zouden ze het vervelend vinden? Het is een feit dat ik ben afgewezen en daar doe ik wat mee.

De bedrijven die wel  contact opnemen zijn heel verschillend. Alles komt voorbij. Klein, groot, maatschappelijk bewust, commercieel. Soms bedrijven waar ik nooit van heb gehoord, die wel iets heel bijzonders doen. Ik ben blij dat ik hen ook leer kennen, ongeacht of het bij me past.

Reclamebureaus vinden het interessant. Hun focus ligt op social media. Iemand die daarmee bezig is, is snel een toegevoegde waarde. Merk dat ook NGO’s ook steeds meer bewust zijn van social media. Het echte netwerken, niet alleen posten maar ook reageren; dat is echter vooral nog besteed aan vooroplopende bedrijven en stichtingen.

Mij is wel vaker gevraagd of ik niet bang ben dat bedrijven zich melden omdat er goede publiciteit in zit. Ik denk niet dat ze niet risico nemen om iemand aan te nemen puur voor het netwerk en de publiciteit, terwijl je helemaal niet in het bedrijf past. De match is belangrijk.

Voorkeur voor MVO

Ik heb bij verschillende commerciële bedrijven gewerkt, maar ik merkte na verloop van tijd dat ik daar wat miste. Ik voelde me niet op mijn plek. In mijn CV zie je dat terug. Veel banen in heel diverse bedrijven. Ik ben geen job hopper, maar vind het belangrijk om eerlijk tegen mijn werkgever te zijn. Als ik het gevoel krijg dat de functie of het bedrijf toch niet passend is, wil ik dat bespreekbaar maken. Niet langer rekken en afwachten. Daar help je het bedrijf ook niet mee.

Ik haal geen motivatie uit winst/omzet, uit materiële zaken. Ik wil het gevoel hebben dat ik iets toevoeg aan de maatschappij. Dat ik in mijn ogen nuttig ben. Duurzaamheid, ontwikkelingssamenwerking, dierenwelzijn. Educatief. Het is lastig om bij zulke organisaties binnen te komen. Functies die vrij komen, worden vaak vervuld door mensen die al in deze wereld zitten of met veel meer ervaring. Ik ben daarom vrijwilligerswerk gaan doen. Niet alleen ontzettend leuk, maar je leert ook de mensen en de werkwijze kennen. Zo kan ik wellicht voet aan de grond te krijgen.

Waar wil je over 5 jaar staan?

Het is nu al een verschil als ik naar een gesprek toe gaat. Normaal ben ik heel zenuwachtig, want ik ‘mag’ op gesprek komen. Nu word ik zelf gevraagd. Dat maakt zekerder, want ik heb al een goed beeld van mezelf geschetst. Ik hoef het niet meer op dat moment eruit te persen. Het is gelijkwaardiger.

De rollen liggen nu ook wat anders. Het bedrijf moet informatie verstrekken. Ik zorg dat ik voor het gesprek wel zo veel mogelijk weet van het bedrijf. Zodat ik vragen kan stellen over zaken die ik interessant vind. Je kan nu veel makkelijker toekomen aan onderwerpen als het beleid van de organisatie en wat ik daar in kan betekenen. Praten over hun toekomstvisie. Normaal vragen ze dat aan mij “waar wil je over 5 jaar staan” nu kan ik de vraag ook andersom neerleggen. Willen ze groeien, hetzelfde blijven? Waar ligt de focus, voor nu en de komende jaren. Dingen die je niet weet van een organisatie, omdat ze dat vaak niet openbaar maken. En die je normaal niet te weten komt in een sollicitatiegesprek, omdat de focus dan ligt op jou. Het is heel prettig om diepere vragen te kunnen stellen, verder te vragen en daar de tijd voor te kunnen nemen.

60 dagen

Of ik binnen 60 dagen een baan heb? Ja, natuurlijk!

Tags: ,
Whitepaper
Millennials & Werk - Careerwise whitepaper op basis van Young Professional Onderzoek - download gratis - Download hier - Homepage
Gerelateerd

Bekijk ook

Menu