thuis zonder huis careerwise

Thuis Zonder Huis: anders leren denken over vastigheid

Na een periode vol onrust, ontevredenheid en leven met een hernia besloot Iris Schlagwein het roer helemaal om te gooien. Toen ze spontaan de mogelijkheid kreeg om op huizen te passen, besloot ze voor langere tijd huisoppas te worden. Elke maand leeft ze wel op een andere plek in Nederland, zonder te weten waar ze die maand daarna zal wonen. Dit bracht haar tot nieuwe inzichten, die leidden tot Thuis Zonder Huis. Een boek dat mij liet nadenken over wat het nu eigenlijk betekent om vastigheid te hebben in het leven.

Invulling

Twee jaar lang voelde het ook voor mij alsof ik thuis was zonder huis. Ik woonde namelijk zowel bij mijn ouders als samen met mijn beste vriendin. Ik reisde om de haverklap heen en weer en had in beide huizen spullen staan. Nu is dit een totaal andere woonsituatie dan voor Iris, maar ergens kon ik me wel in haar denkbeelden en ervaringen vinden. Ik kwam er namelijk achter dat niet zo zeer spullen een huis maken, maar dat het gaat om de menselijke invulling van een huis.

Toch merkte ik in de loop van het lezen van Thuis Zonder Huis wel dat ik een aantal vraagtekens kreeg. Hoe is het voor Iris mogelijk om enkel met wat kleding en een laptop van huis naar huis te reizen, zonder te denken aan de wisseling van de seizoenen? Ze moest toch haast wel een opslagplaats bij haar zus hebben? Dit soort vragen laat meteen de stress zien, die bij mij opkomt als ik niet zou weten waar ik aan toe ben. Iris weet daarvan los te breken, lijkt het.

Opruimen

Iris vertelt in haar boek over opruimen. We hebben onrust als het rommelig is, vanwege de herinneringen die de spullen oproepen. Iris heeft daar geen last van, want de spullen in de huizen waar ze oppast zijn niet van haar. Ze hoeft zich dus nooit zorgen te maken over rommel.

Ik moet zeggen dat ik opruimen vaak leuk vind als het om een grote opruimbeurt gaat, maar over het algemeen kan ik best slordig zijn. Het grappige is dat ik de rommel vaak als geheugensteuntjes zie in de vorm van taken die ik nog moet doen. Iris (die lange tijd opruimcoach was) legt in haar boek uit dat dit dan ook precies de reden is waarom mensen rommelig kunnen zijn. Het fijne is om na een tijd al die rommel op te ruimen en weg te gooien. Dit geeft rust.

Huisoppas

Thuis Zonder Huis is een interessant, inspirerend boek over iemand die bedacht het in haar leven helemaal anders te doen. Het is voor Iris goed uitgepakt en haar ervaringen, tips en levenswijsheden kunnen iedereen op een eigen manier aanspreken. Thuis Zonder Huis liet mij nadenken over wat ‘thuis’ nu eigenlijk voor mij is, waarom ik spullen nodig denk te hebben en of ik ook niet het bestaan van huisoppas na zou willen streven. Dit laatste leek me toch niet zo’n goed idee. Al moet ik zeggen dat het leven van Iris Schlagwein wel erg veel charme heeft.


Careerwise Nieuwsbrief

Ontvang het beste van Careerwise: ontdek je talenten, blijf leren, blijf ontdekken en maak het verschil (max. 2x per maand).
jouw voornaam
jouw e-mail
Ik ben...