DJS_image_by_KatelijnSimons2

Hoe werk werkt

Afgelopen vrijdag organiseerde De Jonge Stedelingen de thema-avond ‘Hoe werkt werk?’ in Pakhuis de Zwijger. Samen met andere Young Professionals brainstormde ik over de problematiek van onze arbeidsmarkt. Een avond met veel herkenning, ambitie en roze dropveters.

‘Do It Yourself’

Na de centrale aftrap van schrijfster Anjuly de Geus beginnen we met Groepssessie #1: de voorstel ronde. Aan mijn tafel zitten: een afgestudeerd bouwkundige, twee religiewetenschappers, een student van de Gerrit Rietveld Academie, een textielontwerpster en een docent Economie. Wat mij opvalt is dat op één na, niemand datgene doet waarvoor ze gestudeerd hebben. Dat sluit aan bij het verhaal van Anjuly in haar boek #Geen Filter- Bekentenissen van generatie Y. Van hogeropgeleiden die werken als barista, zeepjesverkoper of fietsgids kijken we niet meer op. Want we wíllen hard werken en kunnen veel, maar de arbeidsmarkt zit op slot. Zelfs met een superdik cv en ervaring in binnen- én buitenland lijkt het een tijd van do it yourself.

DJSpostits_image_by_KatelijnSimons

Eigen baan creëren

Tijdens Groepsessie#2 bespreken we de huidige problematiek. Waar lopen we nu tegenaan? Bij mij aan tafel discussiëren we over dat enorme gat na je afstuderen. Je hebt ergens naartoe gewerkt en dan zijn er gewoon domweg geen banen. Voor elke functie heb je minimaal 5 tot 8 jaar werkervaring voor nodig. En die relevante werkervaring kunnen we dus nergens opdoen. Het is een vicieuze cirkel. Ondertussen moet de huur toch betaald worden en pikken we banen in van lageropgeleiden. Aan tafel wordt de vraag gesteld: “Is de problematiek nou echt zo erg? Maken we niet gewoon onszelf en elkaar gek?” Generatie Y heeft talent en kennis, is ondernemend en creatief. We verzinnen er wel wat op. Toch?

Optimisme als medicijn tegen werkeloosheid

Professor Fabian Dekker, Arbeidssocioloog aan de Erasmus Universiteit, beaamt dat de arbeidsmarkt onzeker is. Als we al een baan vinden, krijgen we een tijdelijk contract. We kunnen daarmee vaak geen huis kopen en geen pensioen opbouwen. We krijgen minder loon en weinig scholing. Het niet hebben van een baan wordt vaak als individueel falen gezien. ‘Werkeloosheid is beïnvloedbaar’, is de publieke opinie. Vaak gebruiken we optimisme als medicijn. Dan hoef je tenminste niet te laten zien dat je ervan baalt dat je geen baan kunt vinden.

DJS_image_by_KatelijnSimons2

Elitaire discussie?

Tijdens de bespreking van onze gezamenlijke conclusies stelt iemand de vraag: “Is het vinden van een baan die bij ons past en het hebben van passie in je werk niet een vraagstuk dat past bij een bepaalde groep van de maatschappij?” Professor Dekker kan zich hier goed in vinden. Hogeropgeleiden zoeken niet alleen naar een baan om te werken maar ook naar een baan met zingeving. Het is meer een elitaire discussie dan een discussie die zich voordoet in alle lagen van de maatschappij.

Mijn toekomst volgens Dekker

Volgens professor Dekker komt het goed met me wanneer ik voldoe aan de onderstaande criteria:

  • Een hoog opleidingsniveau
  • Veel ontastbare kennis (creativiteit, empathie, interpretatie van regels)
  • Groot sociaal netwerk

Met dat hoge opleidingsniveau zit het wel goed. Creatieve en empathische functies zullen nog niet heel snel door robots worden overgenomen. Ik moet dus op zoek naar een baan die niet makkelijk te automatiseren is. Aan het einde van de avond maak ik van de gelegenheid gebruik om mijn sociale netwerk uit te breiden en praat ik in Café de Zwijger nog tot diep in nacht met andere deelnemers door over hoe werk werkt.

Wil jij ook meedenken?

Op vrijdag 24 april 2015 is de volgende avond van de programmareeks ‘De Jonge Stedeling’ in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam. Het thema is ‘History Repeating? Wat we kunnen leren van de vorige banencrisis.’


Careerwise Nieuwsbrief

Ontvang het beste van Careerwise: ontdek je talenten, blijf leren, blijf ontdekken en maak het verschil (max. 2x per maand).
jouw voornaam
jouw e-mail
Ik ben...