Positief

Ik werd gedumpt en ingeruild voor een ander

De grond werd onder mijn voeten weg geslagen. Ik was zo lang samen geweest, ik wist niet eens of ik het nog wel zou redden alleen. Ik werd ingeruild voor een ander jonger, knapper en slanker exemplaar. Met grote… ogen. Gosh wat haatte ik haar. En hem. Wat was ik kapot.

Daar begon het mee

Ik had álles gegeven. Het was twee jaar heel slecht gegaan in onze relatie en toch was ik blijven knokken, hopen en geloven. Tot de kerst kwam, toen namen we even een break. Nu weet ik beter. Het was geen break, het was een ik durf het nog niet te zeggen – pauze.

In het nieuwe jaar kwam de breuk. Met alle dieptepunten. Ruzie over de verdeling. Gezamenlijke vrienden die je ineens niet meer zag. Thuis komen in een half leeg huis. De helft van de spullen was opgehaald. En de nieuwe spullen lieten op zich wachten. Dus slapen op een opblaas bed en zitten in tuinstoelen.

Wat een drama

Ook niet een omgeving om thuis te willen zijn. Weg wilde ik. Weg van alle herinneringen van het gevoel niet goed genoeg te zijn. Dus ging ik meer werken. Ik ben altijd ambitieus geweest en ik had het nodig om ergens wél goed genoeg te zijn. Dus ik werkte en maakte meer en meer uren.

Nog was het niet genoeg want ik kwam nog thuis in een leeg huis. Daarom ging ik meer en meer weg. Meer sporten, meer naar vrienden en meer stappen. Op het laatst ging ik vier dagen per week uit.

Had ik een goede work-life balance?

Als je het zo leest misschien niet maar voor mij werkte het wel. Voor een balans heb je ook off-time nodig. Ik weet nu dat ik tijd nodig heb waarin ik niets hoef, moet of wil. Tijd voor mezelf. Me-time, lummel tijd of pyjama-dagen. Die had ik niet. Het was niet zozeer het vele werken wat me opbrak of het vele stappen – het was het altijd maar moeten. Het ieder moment van de dag inplannen.

Daardoor kon ik ook niet meer genieten. Ik was vooral bezig met what’s next. Wat moet ik nog meer doen? Waar ga ik zo naar toe? Wat kan ik nog doen? Wat wacht er nog op me?

Ik was niet in het nu

Want het nu was pijnlijk. Het nu was afwijzing en dat wilde ik niet. Maar soms moet je door de pijn heen. Moet je de pijn voelen om m voorbij te laten gaan. Je kunt niet altijd alles weg drukken. Want dan komt het weg gedrukte dubbel zo hard terug.

En dat gebeurde bij mij. Ik eindigde in een burn-out op de bank. Ik werd door mijn lichaam gedwongen om stil te staan. Om rust te nemen. Om te zijn in het hier en nu. Het duurde maanden en het lukte. Langzaam maar zeker werd me helder wat ik wel wilde.

En jij? Hoe staat dat met jou ?

Ben jij aan het rennen om te zorgen dat je door een moeilijke situatie heen komt? Ben jij ook bezig met het vluchten en onderdrukken van emoties? Stop dan nu en bedenk wat je liever zou willen. Het niet meer voelen van die negativiteit en wat wil je wel. Want dat is waar je werkelijk mee bezig mag zijn: de mooie dingen die jij wél wilt.

Dus maak van komend jaar jouw jaar! Laat niets of niemand je in de weg staan! Jij kan dit!

Download de Whitepaper Millennials & Werk van Careerwise  
burn-out test voor millennials careerwise.nl

Careerwise Nieuwsbrief

Ontvang het beste van Careerwise: ontdek je talenten, blijf leren, blijf ontdekken en maak het verschil (max. 2x per maand).
jouw voornaam
jouw e-mail
Ik ben...